Eugeniusz Jezierski (ur. w Petersburgu, zm. 15 sierpnia 1990 w Łodzi) – polski inżynier, specjalista maszyn elektrycznych, profesor Politechniki Łódzkiej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Włodzimierza Przemysława, nauczyciela gimnazjalnego, i Bronisławy z Szymkiewiczów, dentystki. Po uzyskaniu matury w rosyjskojęzycznej szkole w Kizlarze, przez rok studiował na Politechnice w Nowoczerkasku. Po odzyskaniu niepodległości odbywał studia w Warszawie. W 1929 r. ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, uzyskując tytuł inżyniera. Po studiach ukończył także podchorążówkę w II Batalionie Balonowym w Jabłonnie uzyskując stopień podporucznika. W latach 1930–1935 prowadził wykłady w Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki w Poznaniu, następnie pracował w Zakładach Elektromechanicznych „Rohn-Zieliński” SA w Żychlinie (także w czasie okupacji).

Po kampanii wrześniowej, Eugeniusz Jezierski - oficer Wojska Polskiego - został osadzony w niemieckim obozie jenieckim, z którego został zwolniony jako pracownik fabryki pracującej na potrzeby wojenne.