położono sieć trakcyjną nad mostami Długim i Cłowym. Wcześniej tramwaje pokonywały je siłą rozpędu. Na wniosek mieszkańców poszczególnych, nowo wybudowanych osiedli istniejące linie systematycznie przedłużano. Średnia prędkość ówczesnych tramwajów wynosiła ok. 16 km/h. W 1934 r. otwarta została ostatnia zajezdnia, przy Al. Wojska Polskiego 200 – Zajezdnia Pogodno. 31 lipca 1937 r. miasto przejęło Stettiner Straßen-Eisenbahn-Gesellschaft, połączyło je z miejską spółką Stettiner Elektrizitätswerke i utworzyło miejskie przedsiębiorstwo Stettiner Stadtwerke.
Wykaz linii tramwajowych w 1929 r.: 1 Rennbahn (Tor kolarski) – Flughafen (Lotnisko) 2 Berliner Tor (Brama Portowa) – Wendorf (Słowieńsko) 3 Pommerensdorf (Pomorzany) – Eckerberger Wald (Las Arkoński) 4 Hauptbahnhof (Dworzec Główny) – Krankenhaus (Szpital) 5 Braunsfelde (Pogodno) – Dunzig (Duńczyca) 6 Hauptbahnhof (Dworzec Główny) – Bahnhof Zabelsdorf (Dworzec Niebuszewo) 7 Bellevue (Potulicka) – Frauendorf (Golęcino) 8 Schinkelplatz (Plac Kościuszki) – Grabowerstrasse