W Schematyzmach Diecezji Tarnowskiej od 1863 r. pojawia się wzmianka, że w Siedlcach jest niekonsekrowany kościół drewniany pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła. "AE 1338" - Annus Erectionis - to rok założenia parafii, lub wniesienia kościoła. Parafia siedlecka wymieniona została jednakże w Spisie Świętopietrza już w roku 1326. Od XIV wieku do roku 1772 wieś należała do powiatu sądeckiego.

Zgodnie z Liber Beneficiorum (1470-80), wieś należała do klasztoru klarysek ze Starego Sącza. We wsi był folwark sołtysi, liczne łany kmiece, role zagrodników i karczma z których dziesięcinę snopową i konopną oddawano biskupom krakowskim. Miejscowy pleban otrzymywał dziesięcinę w naturze z łanu sołtysiego. Jan Długosz wspomina także o drewnianym kościele parafialnym pod wezwaniem św. Andrzeja.

Rejestr poborowy z roku 1581 podaje, że we wsi są 4 łany kmiece (8 kmieci), 1 komornik z bydłem i 4 komorników bez bydła. Wieś nadal należała do klasztoru klarysek ze Starego Sącza. Rejestr poborowy woj. krakowskiego z roku 1629 potwierdza ten stan własnościowy.