Jezuita Jan Sygański w swoim dobrze opartym na źródłach dziele "Z życia domowego szlachty sandeckiej w epoce dynastii Wazów" podaje, że Stanisław z Lubomierza na Wiśniczu Lubomirski, starosta grodowy sandecki (1597–1613), następnie sandomierski i spiski, późniejszy bohater pod Chocimem 1621, wojewoda ruski (1625–1638), w końcu magnat rozlicznych włości i wojewoda krakowski (1638–1649). W pierwszym i drugim dziesiątku XVII. wieku był jeszcze wcale niezamożnym szlachcicem, skoro nie tylko dzierżawił Siedlce, Słowikową, Strzeszyce, Łącko i inne dobra starosandeckich Klarysek, lecz także borgował różne towary u Jerzego Tymowskiego. W latach 1605–1608 przesiadywał najchętniej w Siedlcach, gdzie odwiedzała go niejednokrotnie matka, Anna z Branickich Lubomirska, kasztelanowa wojnickaJan Sygański, Z życia domowego szlachty sandeckiej w epoce dynastii Wazów, nakładem Gminy Miasta Nowego Sącza, 1910, druk↵↵Drukarnia Wł. Łozińsiego, Lwów s. 60-61, wersja elektroniczna: https://pl.wikisource.org/wiki/Z_%C5%BCycia_domowego_szlachty_sandeckiej [dostęp 2025-07-07]..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Siedlce (województwo małopolskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.