Miejscowość odnotowana została także w rejestrach podatkowych. W 1510 w Sokołowicach było 15 łanów opuszczonych oraz folwark. W 1563 odbył się pobór podatków od 3 łanów, karczmy, dwóch komorników, dwóch kół młyńskich korzeczników (czyli młynów stojących na rzece) należących do dziedziców. W 1581 miał miejsce pobór podatków od 7 półłanków, 6 zagrodników, 3 komorników, 50 owiec wypasanych przez owczarza, młyna korzecznika o 3 kołach oraz wiatraka.

W latach 1548–1477 właścicielem we wsi był Wojciech Sokołowski syn Piotra Rosnowskiego. W latach 1548–1550 wydzierżawił Sokołowice na 3 lata Wojciechowi Poświątnemu. W latach 1554–1555 zapisał swojej żonie Annie Robaczyńskiej po 450 złotych posagu oraz wiana na połowie Sokołowic. W połowie XVI wieku wykupił on część majątków we wsi. W 1555 od Wojciecha Poświątnego połowę Sokołowic, którą tamten nabył od swej żony Katarzyny Sokołowskiej. W 1557 otrzymał od siostry Małgorzaty jej części Sokołowic oraz Żegrowa.