Hartert, 1910 – Syria do północno-wschodniego Egiptu; Parus major karelini Zarudny, 1910 – południowo-wschodni Azerbejdżan i północno-zachodni Iran; Parus major blanfordi Pražák, 1894 – północny Irak, północno-środkowy i południowo-zachodni Iran; Parus major bokharensis M.H.C. Lichtenstein, 1823 – bogatka siwa – Turkmenistan i północny Afganistan po południowo-środkowy Kazachstan i Uzbekistan; Parus major turkestanicus Zarudny & Loudon, 1905 – południowo-wschodni Kazachstan do południowo-zachodniej Mongolii; Parus major ferghanensis Buturlin, 1912 – Tadżykistan i Kirgistan do zachodnich Chin; Parus major intermedius Zarudny, 1890 – północno-wschodni Iran i południowo-zachodni Turkmenistan. Takson bokharensis jest przez niektórych autorów uznawany za osobny gatunek. Na liście ptaków świata opracowywanej przy współpracy BirdLife International z autorami HBW (systematykę według tej listy stosuje IUCN w swej Czerwonej księdze gatunków zagrożonych) do gatunku Parus major zaliczana jest także bogatka orientalna (Parus cinereus) i wszystkie jej podgatunki;