Stobnica (dawn. niem. Stobnitz, 1939-1945 Stonebau) – wieś sołecka (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Oborniki.
Historia thumb|left|200px|Marina na Warcie Wieś powstała przy przecięciu traktu handlowego z Obornik do Obrzycka ze strumieniem Kończak i pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od końca XIV wieku. Wymieniona została w łacińskim dokumencie z 1388 jako "Stopnicz", 1400 "Stobnicza", 1447 "Stobnycza".
Tereny, na których powstała wieś były jednak zasiedlone znacznie wcześniej. W okolicy znaleziono naczynie wczesnośredniowieczne, dzbanek gliniany z pełnego średniowiecza, cmentarzyska oraz ślady osadnictwa kultury łużyckiej oraz pomorskiej.
Miejscowość była wsią szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Świdwów, a później także do Ostrorogów herbu herbu Nałęcz i Danaborskich. Stobnica uzyskała lokację miejską przed 1402 rokiem, zdegradowana w 1795 rokuRobert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 72-73.. W 1402 notowana była już jako miasto, które powstało na przełomie XIV i XV wieku. Od XIV lub XV wieku do 1795 miejscowość posiadała prawa miejskie. Od 1404 była siedzibą własnej parafii.