Szczególną popularnością cieszyła się inscenizacja Snu nocy letniej (1905).
Po rezygnacji Brahma z kierownictwa artystycznego Deutsches Theater 31 sierpnia 1905 roku ta prestiżowa funkcja została powierzona Reinhardtowi. Uruchomił przy teatrze kameralną scenę mieszczącą do 400 osób (tzw. Kammerspiele), przeznaczając ją dla sztuk mniej widowiskowych i dramatów psychologicznych. Podest sceny był niewiele wyższy niż poziom widowni, ruchome krzesła dla publiczności można było ustawiać w dowolnych konfiguracjach. Premierowym spektaklem 8 listopada 1906 roku były Upiory Ibsena z ekspresjonistycznymi dekoracjami Edvarda Muncha. Na dużej obrotowej scenie Reinhardt z rozmachem wystawiał dzieła klasyczne, wprowadzając na wzór swoich wcześniejszych spektakli trójwymiarowe dekoracje, inspirowane koncepcją teatru Craiga.