(część północna) do ponad 250 m n.p.m. (część południowa).
Główne szlaki komunikacyjne przebiegające przez teren Stykowa: droga krajowa nr 9 (Radom – węzeł Rzeszów Północ) i droga powiatowa nr 1204R (Majdan Królewski – Raniżów – Głogów Młp.).
Miejscowość położona jest na pograniczu dwóch regionów etnograficznych: rzeszowskiego i lasowiackiego.
Historia thumb|Styków na mapie I Rzeczypospolitej w granicach województwa sandomierskiego XVIII w. Styków swym początkiem sięga XVI wieku, lokowany na południowym skraju Puszczy Sandomierskiej w powiecie pilzneńskim, w województwie sandomierskim.
Zgodnie z danymi rejestru poborowego powiatu pilzneńskiego z 1629 r. wieś należała do kasztelana sandomierskiego Mikołaja Spytka Ligęzy, w której uprawiano 5 łanów ziemi i z której wniesiono pobór w wysokości 20 florenów.
Pod koniec XIX wieku Styków liczył 754 mieszkańców.
Na początku XX wieku wybudowano budynek szkoły podstawowej, który pełnił funkcję szkoły do czasu powstania nowej placówki edukacyjnej. Obecnie mieści się w nim Dom Ludowy. W 2013 r. obchodzono jubileusz 100-lecia istnienia Szkoły Podstawowej w Stykowie.