W południowo-zachodniej części miejscowości, przy granicy z Budami, w przeszłości rozciągało się pasmo wydm, na którym znajdowało się najwyższe wzniesienie Płaskowyżu Kolbuszowskiego – Królewska Góra (266 m n.p.m.). W drugiej połowie XX wieku wydmy zostały wyeksploatowane przez firmy budowlane. Lokalna legenda głosi, że nazwa góry pochodziła od króla Jana III Sobieskiego, który miał się na niej zatrzymać w drodze powrotnej z bitwy pod Wiedniem.
W latach 1985–1988 wzniesiono kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła.
W roku 2023 Styków liczył 856 mieszkańców.
Przynależność administracyjna w latach (XVI w–1772) województwo sandomierskie (1772–1918) Królestwo Galicji i Lodomerii (zabór austriacki) (1920–1939) województwo lwowskie (1939–1944) dystrykt krakowski (okupacja niemiecka) (1944–1945) województwo lwowskie (1945–1975) województwo rzeszowskie (1975–1998) województwo rzeszowskie (po reformie – bez powiatów) (1999–obecnie) województwo podkarpackie
Przyroda thumb|left|Łęg w Stykowie Styków częściowo (część północno-zachodnia) leży na terenie obszaru chronionego Natura 2000 – Obszar specjalnej ochrony ptaków.