We wsi mieszkało wówczas 12 kmieci, którzy płacili po dwa grosze daniny zwanej „krowne”. W sumie z Sułkowic biskupstwu płacono 32 grzywny, 8 groszy, 4 małdraty oraz ćwiertnię owsa, 24 kapłony, 24 koguty, dwie kopy plus 5 jaj. We wsi były trzy łany sołeckie osiadłe, z których nie dawano ani wozu ani konia, ale tytułem wiecnego dawali 12 groszy. W Sułkowicach mieszkał też jeden chłop wolny uprawiający jeden łan, z którego nie płacił biskupstwu ani czynszu ani nie odrabiał dla niego robocizny. W 1566 odnotowano pobór od 12 i 1/4 łanów osiadłych, dwóch łanów wolnych, 3 łanów sołeckich, karczmy dorocznej oraz 3 komorników. W 1571 pobrano podatki od 12 i 1/4 łana, 3 łanów sołeckich, 2 łanów wolnych, 4 ubogich komorników oraz od karczmy dorocznej. W 1580 miał miejsce pobór od 12 i 1/4 łana, 3 łanów sołeckich, dwóch łanów wolnych, 3 komorników oraz 6 opuszczonych siedlisk komorniczych.

Wieś duchowna, własność biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 245..