Historia 27 maja 1911 odbyło się poświęcenie fundamentów pod budowę Świątyni i klasztoru, puszkę z aktem erekcyjnym zamurowano pod fundamentami prawej wieży. Ceremonia ta zgromadziła przeszło 50 kapłanów, około 100 sióstr zakonnych i blisko 10 tysięcy wiernych z całej Polski. W czasie uroczystości zebrano z dobrowolnych ofiar kwotę 800 rubli.
Budową kierował abp Jan Maria Michał Kowalski (jemu także przypisywany jest projekt świątyni)
Budowę ukończono latem 1914, mimo wybuchu wojny 15 sierpnia tegoż roku odbyło się uroczyste jej poświęcenie. Na uroczystość tę przybyło wiele kompanii ludu mariawickiego. Z reguły szły one pieszo, bowiem komunikacja zajęta była do celów wojskowych. Konsekracji dokonał bp Jan Maria Michał Kowalski w asyście biskupów i licznie zgromadzonych kapłanów mariawickich. W konsekrowanej świątyni odbyły się pierwsze święcenia kapłańskie diakonów. Po zakończeniu budowy kapłan Paweł Maria Dominik Skolimowski zauważył, że od strony ulicy cały kompleks układa się w literę F, co dla mariawitów ma wymowę symboliczną, bowiem F to pierwsza litera imienia Założycielki mariawityzmu – Feliksy Kozłowskiej.