Z połowy XIV wieku zachował się odpis aktu lokacyjnego wsi, którego oryginał nie zachował się do dnia dzisiejszego. W 1358 dokument ten odnotował Czcibora herbu Ostoja dziekana poznańskiego, który trzymał jako regens wieś kapitulną Trojanowo. Z zapisu wynika, że została ona lokowana na prawie magdeburskim na wzór miasta Poznania. Czcibor wykupiwszy tamtejsze sołectwo od Staszka, Piotra, Marcina i Jana synów zmarłego Piotra oraz dzieci ich zmarłego starszego brata Świętka, sprzedał je Ciechoszowi synowi Gosława ze wsi biskupiej Główno za 20 grzywien. Sołectwo obejmowało 4 łany, ale że nie zachował się przywilej sołecki, czwarty łan wystawca zastrzegł dla własnego użytku. Sołtys dostał więc 3 łany z 3 zagrodami (łac. „aree”), ogród na końcu wsi, na którym można wysiać jedną kwartę żyta oraz łąkę zwaną „Kąty”. Na swym gruncie sołtys mógł mieć karczmę, a przy niej jatkę rzeźniczą i piekarską, mógł też posiadać szewca i kowala. Według przywileju lokacyjnego mógł utrzymywać także stado owiec, byleby nie czyniły one szkody zasiewom. Sołtys mógł również urządzać łowy z krogulcem i sieciami na małe zwierzęta i ptaki. Miał także zezwoenie na pobieranie 1/3 dochodów z przysiąg sądowych oraz od każdej osądzonej sprawy. Wolno mu było też alienować sołectwo za zgodą kapituły gdy będzie miał wielu dziedziców.