Wieś wymieniono – w formie Tuchlyno – w dokumencie Konrada Mazowieckiego z 1203 lub 1235 potwierdzającym wcześniejsze nadania i zakres posiadłości biskupów płockich. Należała do kasztelanii Brańsk (Brańszczyk). Była to osada rybacka. W XIII–XIV wieku w czasie obcych najazdów na Mazowsze wieś została zniszczona, nie notowano jej w spisach podatkowych. W drugiej połowie XVI wieku wieś duchowna Tuchlino położona była w powiecie kamienieckim ziemi nurskiej województwa mazowieckiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Opustoszała po potopie szwedzkim.
W XVIII wieku biskupi płoccy, właściciele dóbr w Puszczy Białej, sprowadzili do wsi Kurpiów z Puszczy Zielonej, osadzając ich na prawie czynszu. Celem było usprawnienie gospodarki leśnej i zagospodarowanie wsi zniszczonych i wyludnionych po nawracających epidemiach oraz wojnach w XVII i na początku XVIII wieku. W Tuchlinie mieszkali też chłopi odrabiający pańszczyznę.