Po upadku I Rzeczypospolitej wieś należała do dóbr rządowych Brańszczyk. W czasach pruskich zajmowała powierzchnię 1320 morgów gruntów ornych oraz 75 morgów lasów. W 1819 we wsi żyło 19 gospodarzy-rolników płacących czynsz, 7 gospodarzy trzymających łąki leśne i pola oraz 3 chałupników obrabiających pańszczyznę. We wsi istniała karczma. Tuchlin zamieszkiwały wówczas 144 osoby. We wsi było 20 domów. W 1827 istniały tu 24 domy, w których mieszkało 159 osób. W końcu XIX wieku w Tuchlinie żyło 317 osób.
W latach 1921–1931 wieś leżała w województwie białostockim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Brańszczyk. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwały 392 osoby, 368 było wyznania rzymskokatolickiego, a 24 mojżeszowego. Jednocześnie wszyscy zadeklarowali polską narodowość. Było tu 71 budynków mieszkalnych. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Brańszczyku. Podlegała pod Sąd Grodzki w Ostrowi i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Brańszczyku. W 1924 we wsi powstała jednoklasowa szkoła powszechna.