W Europie procentowo najwięcej (63%) R1a1 jest na Łużycach, ale tylko wśród resztek słowiańskiej ludności.
R1a1 występuje w Europie najczęściej wśród Serbołużyczan (63%), a najwięcej jego nosicieli jest wśród Rosjan (47%, ponad 50 mln). Rozprzestrzenienie R1a1 w Europie przedstawia mapa C z publikacji Marijany Pericić. Autorka znalazła datujące się na paleolit mikrosatelitarne zgrupowanie w badanej populacji w Macedonii, co świadczy, że nosiciele R1a1 zamieszkiwali badany rejon od paleolitu. Mikrosatelitarna zmienność jest w Macedonii mniejsza niż w Polsce, a procentowy udział R1a1 trzykrotnie niższy.
Znaczenie Badania genu R1a są stosowane do podważania skali wielkiej wędrówki ludów – zjawiska, które według teorii allochtonicznej, miało doprowadzić do szybkiej ekspansji ludności słowiańskiej z Ukrainy na Europę Środkowo-Wschodnią. Wędrówki te – o ile następowały – nie były na tyle masowe, by wpłynąć na strukturę genetyczną. Mikrosatelitarne klastry wykazały, że mutacja R1a1a7 występująca głównie w Polsce, musiała powstać tysiące lat przed naszą erą, w trakcie kolonizacji tego regionu przez osadników mezolitycznych.