Spór graniczny Granice spornego terenu nie zostały ustalone aż do 1866, kiedy to Chile i Boliwia doszły do porozumienia i podpisały traktat, który ustanawiał granicę na 24. równoleżniku. Drugi traktat w 1874 zastąpił pierwszy i upoważniał Boliwię do pobierania wszystkich podatków z obszaru pomiędzy 23. i 24. równoleżnikiem, ale jednocześnie zostały ustanowione stałe stawki podatku dla chilijskich firm wydobywczych na okres 25 lat. Takie warunki traktatu stale prowadziły do niezadowolenia Boliwii, bo na miejscu Chilijczyków zaczęli się pojawiać Brytyjczycy, którzy wkrótce przejęli kontrolę nad większością przemysłu wydobywczego i zagrozili posiadaniu Chile.
Kryzys i wybuch wojny W 1878 boliwijski rząd prezydenta Hilariona Daza zdecydował się na podwyższenie stawek podatku dla chilijskich przedsiębiorstw mimo sprzeciwu rządu chilijskiego z prezydentem Anibalem Pinto, który argumentował, że traktat z 1874 nie pozwalał na zmianę opłat. Kiedy towarzystwo kolejowe Antofagasta Nitrate odmówiło zapłaty podatku, rząd Boliwii zagroził konfiskatą majątku wszystkim, którzy stawialiby opór. To spowodowało natychmiastową reakcję Chile, które wysłało swój okręt w grudniu 1878 na miejsce konfliktu. Boliwia jednak nie ugięła się i zarządziła konfiskatę oraz sprzedaż majątku opornej firmy 14 lutego 1879.