Działania wojenne mały|Bitwa pod Chorrillos Boliwia po kilku krótkotrwałych rządach stanęła w obliczu wojny całkowicie do niej nieprzygotowana. Od początku konfliktu stało się jasne, że kluczem do zwycięstwa będzie uzyskanie panowania na morzu ze względu na trudność prowadzenia działań na pustynnym terenie. Boliwia nie posiadała marynarki, a Peru po gospodarczym załamaniu zostało bez pieniędzy na zakup okrętów i szkolenie marynarzy. Większość peruwiańskich okrętów była przestarzała i niezdolna do działania, z wyjątkiem monitora „Huascar” i fregaty pancernej „Independencia”. Chile natomiast posiadało armię dobrze wyszkoloną i uzbrojoną, chlubę sił zbrojnych stanowiła marynarka dysponująca nowoczesnymi okrętami, niedawno zakupionymi za granicą.

Pierwszą bitwą wojny było starcie pod Topater 23 marca 1879. Chilijskie siły zmierzające do Calamy w liczbie 554 żołnierzy (w tym kawaleria) napotkały 135 żołnierzy boliwijskich. Boliwijczycy, okopani w pobliżu dwóch zniszczonych mostów, odrzucili wszystkie wezwania do poddania się zarówno przed bitwą, jak i w jej trakcie. Duża przewaga liczebna Chilijczyków oraz kończąca się amunicja spowodowały, że większość Boliwijczyków wycofała się, z wyjątkiem małej grupy pod dowództwem płk.