Boliwia zdawała się być niewyczerpana pod względem nowego materiału ludzkiego na rekrutów, ale liczne przegrane całkowicie pogrążyły dowództwo wraz z gen. Kundtem, ponadto jej armia była całkowicie zdemoralizowana.

Koniec wojny thumb|200px|Sygnatariusze traktatu pokojowego z 1938 zebrani w Buenos Aires Zawieszenie broni zostało zawarte 10 czerwca 1935, a 21 lipca 1938 został zawarty w Buenos Aires ostateczny traktat pokojowy. Obydwie strony zgodziły się na międzynarodowy arbitraż. Ambasadorowie innych państw Ameryki Południowej pełniący funkcje arbitrów przyznali Paragwajowi większość spornego terytorium (około 3/4 terenu). Boliwia otrzymała jedynie wąski, bagnisty i bezużyteczny korytarz do rzeki Paragwaj. Otrzymała także przywileje kolejowe i tranzytowe na terytorium Paragwaju, który zaoferował je dobrowolnie.

Natomiast miraż naftowego bogactwa prysł ostatecznie, gdy nie odkryto tu żadnych złóż. Tak więc wojna ta okazała się jedynie niepotrzebnym przelewem krwi ludzi, którzy oddawali swe życie za kawałek nieprzyjaznego i nieprzydatnego terenu.

Mobilizacja i straty Podczas wojny trwającej 1095 dni obie strony zdobyły się na ogromny wysiłek i poniosły duże straty.