W latach 1914–1915 front I wojny światowej przetoczył się przez wieś. Część mieszkańców zginęła, sporo budynków uległo zniszczeniu. Na cmentarzu wojennym nr 215 z tego okresu spoczywa 132. żołnierzy. mały|lewo|Wincenty Witos w swoim gospodarstwie w Wierzchosławicach (~1930~1935) W okresie II Rzeczypospolitej, dzięki Wincentemu Witosowi, wieś stała się stolicą ruchu ludowego. Mieszkańcy dopominali się o reformę rolną organizując wiece i strajki chłopskie. W roku 1924 oddano do użytku dom ludowy. W roku 1925 w uroczystych dożynkach wziął udział Władysław Reymont. Zorganizowano je, by uczcić przyznanie mu literackiej nagrody Nobla. W 1934 wielka powódź w Małopolsce nie ominęła też Wierzchosławic. 15 sierpnia 1936 w czasie dożynek doszło do starć chłopów z policją, było dwóch zabitych i ranni.
Po najeździe hitlerowskim Wierzchosławice znalazły się w granicach Generalnego Gubernatorstwa, w dystrykcie krakowskim. W czasie okupacji Niemcy wymordowali członków rodzin pochodzenia żydowskiego, sporo mieszkańców zostało wywiezionych na roboty. Część mieszkańców walczyło w szeregach Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. Poległych upamiętnia tablica pamiątkowa na fasadzie domu ludowego. Z Wierzchosławic pochodził Adam Boryczka, jeden z cichociemnych.