Kompania Zatoki Hudsona otrzymała liczne koncesje w obu koloniach, oraz miała organizować napływ osadników.
W połowie XIX w. w całej Kolumbii Brytyjskiej zamieszkiwało mniej niż tysiąc białych ludzi, głównie pracowników Kompanii. Sytuacja ta zmieniła się drastycznie, gdy w 1858 r. odkryto nad Rzeką Fraser złoto. Gorączka złota nad rzeką Fraser w 1858 r. i nad Peace River w 1861 r. przyciągnęły w te rejony do 30 tysięcy poszukiwaczy, głównie z USA, Kanady, Wschodniej Azji, a nawet z Europy. Wielu z nich zostało tam na stałe, tworząc zaczyn społeczności Kolumbii Brytyjskiej. Wraz z napływem takiej masy kolonistów, zaczęły powstawać też inne gałęzie przemysłu – górnictwo węglowe i leśnictwo. Gorączka złota zakończyła się przed 1860 r., a gospodarka kolonii weszła w fazę głębokiej recesji.