Dzięki komorze celnej w przysiółku Wieża panowie pszczyńscy zmonopolizowali na terenie Śląska handel solą wielicką. Pierwszy raz w dokumentacji panów pszczyńskich o Wieży wspomniano na początku XV wieku. Wiadomo, że znajdowała się tam karczma z wyszynkiem trunków, a na moście na Wiśle pobierano myto wodne i mostowe, które było stałym dochodem panów pszczyńskich. Warto zaznaczyć, że utrzymanie mostu w dobrym stanie było powinnością mieszkańców Woli. Znany jest również dokument Jana II Żelaznego z 1423 roku, który nadał przywilej warzenia piwa w Wieży sołtysowi z Woli o nazwisku Rozmus. Mieszkańcy Woli oraz Wieży wspólnie uczęszczali do kościoła w Miedźnej. Dopiero po wiekach przynależności do parafii w Miedźnej samodzielna parafia powstała w 1870.
Po 1914 roku Do zakończenia I wojny światowej miejscowość leżała w granicach Cesarstwa Niemieckiego. W wyniku działań rewolucyjnych w Niemczech i rozkładowi Cesarstwa na ziemiach zaboru pruskiego, także w prowincji śląskiej, Naczelna Rada Ludowa zorganizowała wybory do Polskiego Sejmu Dzielnicowego, który obradował w Poznaniu w dniach 3–5 grudnia 1918 roku. Delegatem wybranym w Woli i okolicznych miejscowościach był Franciszek Rozmus, odnotowany jako delegat z Lędzin.