Podczas II powstania śląskiego powstańcy ponownie rozbili siły niemieckie na terenie Woli i zajęli wieś. Mieszkańcy Woli czynnie wzięli udział również w plebiscycie opowiadając się za przyłączeniem do Polski. Kolejne III powstanie śląskie doprowadziło do podjęcia ostatecznej decyzji przez Komisję Międzysojuszniczą, a co za tym idzie przez Radę Ambasadorów i ziemia pszczyńska wraz z Wolą znalazła się w granicach Polski. Od odzyskania niepodległości w 1918 roku granica na Górnym Śląsku w wyniku walk w czasie powstań śląskich oraz przeprowadzonego plebiscytu ukształtowała się w październiku 1921 roku, kiedy to faktycznie ziemia pszczyńska znalazła się w II Rzeczypospolitej, choć akt prawny nadający ramy województwa śląskiego został przygotowany i ogłoszony dużo wcześniej. Mowa o Ustawie Konstytucyjnej z dnia 15 lipca 1920 roku. Stan ten trwał do 1939 roku i wybuchu II Wojny Światowej. Po przegranej wojnie obronnej 1939 roku, w tym bitwy pszczyńskiej, ziemia pszczyńska została anektowana przez III Rzeszę do Okręgu Rzeszy Śląsk. Następnie od 1941 do czasu wyzwolenia ziemi pszczyńskiej Wola znajdowała się w Okręgu Rzeszy Górny Śląsk w rejencji katowickiej. Już w 1944 PKWN wydał Dekret o trybie powołania władz administracji ogólnej I i II instancji.