Wysokie (niem. Hohenfelde) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Łęczyce, na terenie historycznej ziemi lęborskiej, na zachodnim skraju Puszczy Wierzchucińskiej.
Według danych na dzień 31 grudnia 2006 roku sołectwo, w skład którego wchodzi także wieś Dąbrowa Brzezieńska, zamieszkuje 266 mieszkańców na powierzchni 6,35 km².
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gdańskiego.
Historia wsi Początki wsi związane są z założeniem w tym miejscu folwarku książęcego, co nastąpiło pomiędzy 1581 a 1585 rokiem, kiedy przeniesiono tutaj główną siedzibę folwarku z sąsiednich Pużyc (jako miejsce Wysokie było po raz pierwszy wzmiankowane już w 1571 r.). Dokonano tego na polecenie Piotra Kemeke, marszałka dworu księcia Jana Fryderyka (1542–1600), który po Erneście Wejherze przez kilka lat (do 1588 r.) zarządzał dobrami książęcymi w ziemi lęborskiej. Przeniesienie polegało w zasadzie na zbudowaniu zupełnie nowego zespołu zabudowań folwarcznych na nowym miejscu, gdyż wcześniej tymczasową siedzibą folwarku było dawne gospodarstwo sołtysa w Pużycach. Według inwentarza z 1588 r.