Na podstawie powyższego opisu można w ogólnych zarysach zrekonstruować kształt zabudowań folwarcznych jako zespół budynków założonych na planie prostokąta, w którym po jednej stronie, od frontu, znajdował się duży dom gospodarski, po drugiej – stodoła, po trzeciej – owczarnia, a po czwartej – owczarnia połączona z oborą i spichlerzem. Cześć budynków wykonana była w technice „pruskiego muru”, czyli w konstrukcji szkieletowej wypełnionej cegłą, a część z drewna. Ich pokrycie stanowiły słomiane strzechy. Wokół folwarku ciągnął się solidny płot, płotem przegrodzono również w poprzek podwórze. W domu gospodarskim, który był zapewne mieszkaniem dla dwornika, dworki i najemnej czeladzi, znajdowało się kilka pomieszczeń wyposażonych w szklane okna, piece kaflowe, kominki, stoły i ławy. Budynek ten był podpiwniczony, a przed nim usytuowana była studnia. Według lustratora zabudowania folwarczne zostały wzniesione w 1582 r., we wcześniejszych inwentarzach określono datę jego budowy na rok 1584, ale ze względu na liczbę i skalę budynków można założyć, że powstawały one przez kilka lat, być może zatem pierwsza data to początek, a druga to moment zakończenie budowy najważniejszych elementów folwarku.