W 1956 jego energiczna akcja zapobiegła eskalacji rozpoczętej już interwencji wojsk radzieckich, zaniepokojonych rozwojem wypadków w Polsce, które w efekcie zatrzymały się ok. 100 km od Warszawy. Następnie do 1957 i w latach 1959–1964 (od 1959 do 1960 jako p.o.) ponownie był sekretarzem KC, odpowiadając za oświatęZbigniew Osiński: Nauczanie historii w szkołach podstawowych w Polsce w latach 1944–1989: uwarunkowania organizacyjne oraz ideologiczno-polityczne, Lublin 2010, s. 89..