300px|thumb|Mieczysław Moczar (w środku) dekoruje kwartalnik „Wojskowy Przegląd Historyczny” odznaką „Za zasługi dla ZBoWiD”. Z lewej redaktor naczelny płk Konrad Bugajak, Warszawa 1970 Mieczysław Moczar, właśc. MikołajArchiwum Akt Nowych [dalej: AAN], КС PZPR, Biuro Spraw Kadrowych [dalej. BSK], teczka osobowa [dalej: t. osob.] M. Moczara, Ankiety z 4 marca 1945 r. i 2 października 1979 r., sygn. 237/XXIII-910, s. 3, 5; pierwszy raz w polskiej literaturze historycznej rodowe nazwisko Moczara ujawniła M. Turlejska (O wojnie i podziemiu, Warszawa 1959, s. 93).Ochrzczony jako Nikołaj. DemkoPiotr Gontarczyk: Polska Partia Robotnicza. Droga do władzy 1941–1944, Warszawa 2003, s. 8.; vel Diomko, ps. Mietek, MoczarInformacje w BIP IPN., Woron (Kruk)Sławomir Cenckiewicz: Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943–1991 (wprowadzenie do syntezy), Poznań 2011, s. 56., Ryszard, BolekDziałalność wojenna Mieczysława Moczara (IX 1939 – I 1945), Krzysztof Lesiakowski, 1999. (ur. 23 lub 25 grudnia 1913 w ŁodziSprawozdania wojewody Łódzkiego. Rok 1938, Cz. 2; Łódź 2014, s. 327 (Zestawienie wyroków za m-c wrzesień 1938);