wg Janusza Królikowskiego (Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, t. II: I–M, Toruń 2010, s. 523.) – mylnie – w Kolnie., zm. 1 listopada 1986 w Warszawie) – polski polityk komunistyczny okresu PRL, generał dywizji Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, minister Państwowych Gospodarstw Rolnych i minister spraw wewnętrznych, wieloletni prezes Najwyższej Izby Kontroli. Członek KPP, PPR i PZPR, wojewoda olsztyński (1948–1950), przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie (1950–1952), w Białymstoku (1952–1954), w Warszawie (1954–1956), poseł na Sejm PRL II, III, IV, V, VI i VII kadencji. Agent wywiadu Razwiedupru/GRUInformacja członka Komitetu Centralnego WKP(b) Dymitra Manuilskiego z 17 czerwca 1944 w: Polska-ZSRR: struktury podległości: dokumenty WKP(b), 1944–1949 opr. G. A. Bordiugow, A. Kochański, A. Koseski, G. F. Matwiejew, A. Paczkowski, Warszawa 1995, Instytut Studiów Politycznych PAN, , s. 68., członek Biura Politycznego KC PZPR (1970–1971, 1980–1981), wiceprzewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w latach 1981–1983.