W 1911 r. Zabłocie ze Strumieniem połączył na stałe żelazny most na Wiśle. W 1914 r. wybudowano dalszych 50 budynków w tym 2 charakterystyczne: gospodę i sklep M. Sirbibera oraz gospodę i sklep M. Thiebergra. W 1912 r. powstał oddział OSP. W tym samym roku wybudowano i oddano do użytku pierwszą remizę.
Po zakończeniu I wojny światowej tereny, na których leży miejscowość – Śląsk Cieszyński stał się punktem sporu pomiędzy Polską i Czechosłowacją. W 1918 roku na bazie Straży Obywatelskiej miejscowi Polacy utworzyli lokalny oddział Milicji Polskiej Śląska Cieszyńskiego, który podlegał organizacyjnie 13 kompanii w Strumieniu.
Naukę w nowej szkole rozpoczęto w 1948 r. Budynek starej szkoły przebudowano na przedszkole, mieszkania nauczycielskie i świetlicę wiejską. W 1992 r. Zabłocianie przy poparciu księdza dziekana Oskara Kuśki i całego dekanatu strumieńskiego rozpoczęli budowę kościoła katolickiego.
Do początku lat 80. XX w. z utworów miocenu eksploatowano tutejszą solankę jodowo-bromową, z której w miejscowej warzelni produkowano znaną zabłocką sól leczniczą. Podejmowane są próby kontynuacji tej produkcji.