Złoty Potok (nazwa historyczna: Potok Złoty) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Janów na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej przy drodze wojewódzkiej nr 793. Do 1952 roku istniała gmina Potok Złoty. W latach 1975–1998 w województwie częstochowskim.

Historia Początki osadnictwa nad Wiercicą datuje się na przełom VIII i IX wieku, kiedy to powstało warowne grodzisko skalne Osiedle Wały, jedno z największych na południu Polski, o powierzchni około 18 tys. m². Grodzisko, zamieszkiwane od VIII do XII wieku, miało potrójne wały, centrum grodu – tzw. gródek – zajmowało około 1410 m². Pierwsza pisemna wzmianka o wsi Potok pochodzi z 1153 roku, co świadczy o jej wczesnym znaczeniu na mapie regionu. Potok był wówczas rozwiniętym ośrodkiem hutniczym, prawdopodobnie własnością rodziny Odrowążów.

W 1298 roku rycerz Bartosz z rodu Odrowążów ufundował pierwszy drewniany kościół we wsi Potok. Na początku XIII wieku właścicielami ponownie zostali Potoccy herbu Pilawa i oni prawdopodobnie, od złotego tła herbu, dodali do nazwy wsi przydomek „Złoty”. W połowie XV wieku w Potoku zbudowano murowany kościół w stylu gotyckim, który na przestrzeni wieków był wielokrotnie przebudowywany.