Współcześnie jest on pozbawiony wyraźnego stylu architektonicznego.
W 1475 roku Potok stał się gniazdem rodowym Potockich herbu Szreniawa, a od 1532 roku właścicielem majątku był Baltazar Potocki. W XVI wieku w Złotym Potoku wzniesiono dwór, który stał się siedzibą lokalnej arystokracji. W 1851 roku majątek w Złotym Potoku przeszedł w ręce rodziny Krasińskich, a w 1856 roku na miejscu tego dworu, zwanego Zameczkiem, generał Wincenty Krasiński zbudował nowy pałac w stylu klasycystycznym.
W 1881 roku majątek stał się własnością Raczyńskich. Na początku XX wieku rodzina Raczyńskich przebudowała pałac, nadając mu dzisiejszy kształt. Pałac służył jako ich stała rezydencja do 1939 roku, kiedy zostali zmuszeni przez okupantów niemieckich do opuszczenia siedziby. Po wojnie majątek został upaństwowiony, a w pałacu przez wiele lat mieściła się szkoła. Obecnie pałac znajduje się w złym stanie technicznym.
thumb|left|150px|Nałęcz, herb rodowy Raczyńskiego – detal architektoniczny pałacu w Złotym Potoku W tym samym roku hrabia Edward Raczyński założył w pobliżu wywierzyskowych źródeł Wiercicy (Źródła Zygmunta i Elżbiety) jedną z pierwszych w Europie pstrągarni, zaprojektowaną przez Michała Girdwoynia.