Zajączkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy, na wschodnim brzegu jeziora Zajączkowskiego, 17 km na południowy zachód od Szamotuł.

Historia Pierwsza wzmianka na temat wsi pochodzi z 1369 roku. Podczas badań archeologicznych, prowadzonych w latach międzywojennych, odkryto ślady grodu obronnego na wyspie jeziora Ząjączkowskiego z okresu najazdów krzyżackich. Jedna z legend głosi, że po bitwie pod Grunwaldem jezioro i okoliczne dobra otrzymał rycerz zwany Zającem. W latach 1411 do 1419 wybudowany został na tym terenie kościół drewniany, który uległ spaleniu w 1643 roku. Zajączkowo w XIV wieku stanowiło własność niejakiego Mroczka. W XV wieku było siedzibą Zajączkowskich herbu Zaremba, którzy w 1462 roku ufundowali w Psarskiem istniejącą do dziś murowaną świątynię uposażoną zapisem na dobrach Zajączkowskich. Wraz z budową kościoła w Psarskiem, na półwyspie w Zajączkowie powstała okazała budowla osadzona na palach wbijanych w grunt wyspy, zarys jej fundamentów stanowi częściową podbudowę obecnego pałacu. Zajączkowscy władali posiadłością do 1495 roku. Dwór i gospodarstwo bardzo dobrze funkcjonowało i rozwijało się, powiększając się o folwark Podborowo, aż do 1536 roku, gdy po śmierci Jana Zaręby nastąpiło rozdrobnienie dóbr należących do dworu.