17)., a przekształcanie ośrodków grodowych w miasta prawa niemieckiego wyczerpało swoje cele już za panowania Władysława JagiełłyTamże, s. 152.. Adam Smulski uważa, że Michał Awdaniec w 1393 uzyskał zgodę króla Władysława II Jagiełły na lokację miasta na prawie magdeburskim. Była to pierwsza lokacja tego typu na Ziemi HalickiejAdam Smulski: Mój Buczacz. Kielce: Światowid, 2014, s. 5. .. W 1401 parafia rzymskokatolicka w Buczaczu została powiększoną dotacją Michała i Teodoryka Buczackich dziedziców na Buczaczu. Od nazwy miasta gałąź rodu Awdańców przybrała nazwę Buczackich.
W 1417 r. Dziersław Konopka herbu Bogoria sprzedał Buczacz Teodorykowi z Buczacza JazłowieckemuKazimierz Stadnicki. Wspomnienie o Abdankach-Konopkach, Buczackich i Jazłowieckich. W: Dodatek miesięczny do „Gazety Lwowskiej”: poświęcony historyi, statystyce i ekonomii krajowej. R. II. T. 1. Lwów: drukarnia E. Winiarza, 1873, s. 147.. Syn Michała Awdańca Michał Mużyło Buczacki, wojewoda podolski od 1465 r. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989. ., w 1427 r. uzyskał od Władysława II Jagiełły potwierdzenie tego nadania i przeniesienie swego rodowego Buczacza wraz z innymi posiadłościami (wsi Soroki i Żyznomierz w dystrykcie halickim oraz Olchowiec nad rzeką Koropcem w dystrykcie koropieckim) z prawa lennego na prawo polskieJerzy Sperka.