Podczas dalszej służby w WAP był zastępcą szefa Katedry Teorii i Historii Wychowania (1958-1963), zastępcą komendanta Wydziału Pedagogiczno-Politycznego (1963-1965) oraz zastępcą komendanta akademii do spraw naukowych (1965-1969).
W 1962 roku na Uniwersytecie Warszawskim obronił pracę na temat Organizacja partyjna gwarantem sukcesów szkoleniowych WP i został doktorem nauk humanistycznych.
W 1969 roku został szefem Zarządu Politycznego Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a dwa lata później zastępcą dowódcy WOW do spraw politycznych. Na tym stanowisku pozostawał do 17 listopada 1973, kiedy to został mianowany szefem Zarządu II Propagandy i Agitacji – zastępcą szefa Głównego Zarządu Politycznego WP. W latach 1983–1986 był I zastępcą szefa GZP WP. 4 stycznia 1986 roku na posiedzeniu poszerzonego Kolegium GZP WP z udziałem ministra obrony narodowej, generała armii Floriana Siwickiego przejął od generała broni Józefa Baryły obowiązki szefa Głównego Zarządu Politycznego WP. Na tym stanowisku pozostawał do czasu przeformowania instytucji w Główny Zarząd Wychowawczy WP. Jego pierwszym zastępcą był wiceadmirał Ludwik Dutkowski, a zastępcami generałowie: Tadeusz Kojder, Mieczysław Michalik, Zdzisław Rozbicki, Lesław Wojtasik oraz Albin Żyto.