W 1388 Baranowo zostało odnotowane w granicach tego opola.
Miejscowość była początkowo własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej, a później w wyniku sprzedaży duchowną należącą do zakonu joannitów z klasztoru św. Jana za murami Poznania. W 1508 leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego i należała do parafii Kiekrz.
Pierwszy zachowany zapis pochodzi ze źródeł kościelnych. W 1360 Mikołaj Poppo komandor klasztoru joannitów koło Poznania potwierdził sprzedaż przez Godzisława sołtysa baranowskiego oraz jego synów Michała i Pawła, a także przez córkę Niedziałkę, Dominikowi zastępcy kustosza katedry poznańskiej czynszu rocznego w wysokości jednej grzywny z łanów i dochodów sołectwa baranowskiego za kwotę 10 grzywien. Do sołectwa należały również trzy łany wolne z karczmą i ostrowem koło Jeziora Kierskiego w pobliżu wsi Kiekrz (obecnej dzielnicy Poznania), na którym stał młyn zbożowy. Czynsz ten Dominik zapisał wikariuszom katedry poznańskiej „na cele pobożne”.