W tym samym roku 1360 Bieniasz komandor klasztoru joannitów koło Poznania wobec swoich sąsiadów zapowiedział przed sądem ziemskim swoje posiadłości, a w tym m.in. Baranowo. W 1402 komandor Bieniasz zapowiedział także zarośla w Krzyżownikach, Suchym Lesie i Baranowie. W 1403 zapowiedział też przez woźnego sądowego Baranowo, Krzyżowniki i Kanclerzewice. W 1401 Bieniasz komandor klasztoru joannitów zaskarżył Mikołaja Chybskiego o wypasanie przez jego ludzi na łąkch i polach żyta w Baranowie. W 1591 odnotowano ślad zwany „Małdrzykowski” w Baranowie. W 1423 sołtysem we wsi był szlachcic Mikołaj. W 1426 odnotowano Jana Lubosińskiego, który niegdyś był sołtysem baranowskim.
W 1475 oraz w 1499 odnotowano, że Baranowo zalega z płaceniem podatków. W 1508 we wsi miał miejsce pobór wiardunków wojennych z 3 półłanków, a karczma zapłaciła 6 groszy. W 1509 pobrano wiardunki wojenne ze wsi. Sołtys zapłacił z jednego łana, a karczma zapłaciła 3 grosze. W 1510 w Baranowie było 10 łanów, w tym 3 łany osiadłe, 5 łanów sołeckich. W 1563 pobrano podatki z 4 półłanków, a sołectwo i karczma ich nie zapłaciły. W latach 1564-1565 Baranowo własność klasztoru joannitów koło Poznania, zapłaciło poradlne w wysokości 12 groszy z 2 łanów oraz 6 wierteli żyta, 2 wiertele pszenicy i 2 ćwiertnie owsa do zamku poznańskiego.