W opuszczonych gospodarstwach właściciele wsi starali się osiedlać nowych osadników.
Biskup poznański Teodor Czartoryski w roku 1749 zapisał roczny czynsz wsi Biskupice na utrzymanie seminarzystów Seminarium Duchownego w Poznaniu. Wśród dokumentów pisanych, związanych z wsią Biskupice, znajduje się dokumentem który daje początek wsi Biskupice Duchowne. Biskup poznańsko – warszawski Zukow, aktem wydanym 3 lutego 1819 r., przeznaczył 296 mórg holenderskich z majątku kapituły poznańskiej w Biskupicach na założenie nowej wioski. Ziemię w nowej wsi otrzymali: sołtys – 18 mórg, szynkarz- 14 i katolicki nauczyciel 8 mórg. Pozostały areał ziemi został podzielony między 8 gospodarzy. Biskup poznański- Teodor Czartoryski w roku 1765 sprowadził do Biskupic osadników niemieckich – bambrów, których osadził na pustkowiach.