"pro iniusta astancia").
W latach 1416–1417 toczył się spór sądowy o objęcie sołectwo we wsi pomiędzy kantorami kapituły poznańskiej Pełką, a potem także kantorem Januszem Szołowskim z jednej strony oraz szlachcicem Świętosławem Święszkiem z Piotrowic. W 1416 Święszek, który pozwał kantora o sołectwo w Biskupicach został odesłany przed sąd duchowy biskupstwa poznańskiego po dokumenty dotyczce tego sołectwa, ponieważ sprawa sporu uznana została jako przynalezna do prawa kanonicznego. W 1417 kapituła poznańska dowodziła, że była w posiadaniu sołectwa biskupskiego przez 33 lata. Strony poporosiły o ugodę, a kapituła przedstawiła swoich świadków. W obliczu faktów Święszek uznał, że nie ma prawa do sołectwa, zrzekł się go przed sądem na rzecz kapituły, która odstąpiła od roszczeń za straty przez nią poniesione, a także straty poniesione przez Janusza Szołowskiego i jego ludzi. Szkody te spowodowane były przez podpalenie przez Święszka wsi Biskupice.