Mesjanizm zrodził się w łonie religii Izraela. Jego główna postać, przyjmowana przez większość Żydów, ma korzenie w Biblii hebrajskiej i w Talmudzie. Niemieccy autorzy początku XX w., jak H. GressmannPor. H. Gressmann, Der Ursprung der israelittisch—jüdischen Eschatologie, Getynga, 1905, s. 36, 160, 190, 206, 215, 245, 247, przypis 2., A. JeremiasPor. A. Jeremias, Handbuch der altorientalischen Geistes-kultur, Lipsk, 1913 strony. 205–225., E. SellinPor. E. Sellin, Die israelitisch-judische Heilandser-wartung, Berlin, 1909, pp. 38–46. czy Rudolf KittelPor. R. Kittel, Geschichte des Volkes Israel, 5 wyd., Gotha, 1922, t. 2, 256–257, przypis 3. starali się odnaleźć korzenie mesjanizmu żydowskiego w literaturze religijnej sąsiednich kultur Bliskiego Wschodu, jak Asyria, Starożytny Egipt czy Persja. Szczególnie dopatrywano się paraleli mesjasza z Saoszjantami, synami Zaratusztry z północnego IranuSzczególnie Wilhelm Bousset w swej pracy Die jüdische Apokalyptik, 1903 w: Bousset-Gressmann, Die Religion des Judentums im Neutestamentlichen Zeitalter, 3 wyd., 1926, s. 226.. Także ci autorzy dostrzegają jednak, że żydowskie idee mesjańskie nieporównanie przewyższają jakiekolwiek podobne wyobrażenia w sąsiednich religiach.