Przyznają również, że w literaturze sumero-babilońskiej nie widać oczekiwania by misja wybawiciela miała polegać na przywróceniu wcześniejszego Raju, który miałby być spełnieniem historii świataPor. W. Eichrodt, Die Hoffnung des ewigen Friedens in alten Israel, Gütersloh, 1920, s. 155 (także s. 142).. Uczeni, jak Nathanael SchmidtPor. , E. KoenigPor. E. Koenig, Die messianischen Weissagungen des Alten Testaments, Stuttgart, 1923, s. 20–25. oraz Joseph Klausner wykazali, że mesjanizm żydowski był wcześniejszy od perskiego. W czasach, gdy kształtowała się idea Saoszjantów (ok. 660–583), u Izajasza (ur. ok. 765, zm. do 701 p.n.e.), a nawet wcześniej, oczekiwanie mesjańskie było już w pełni ukształtowane. Istotna różnica polega też na tym, że wszystkie starożytne narody mówiły o złotym wieku, który należy do przeszłości. Jedynie lud Izraela opisywał cuda dotyczące złotego wieku, który ma dopiero nadejść. Ma być on przywróceniem szczęśliwego stanu pierwszego człowieka w ogrodzie Eden. W tradycji Izraela ów złoty wiek był na tyle krótki, że nie zasługuje na nazwę „epoki”. Natomiast u początku istnienia Izraela jako ludu znajduje się opowiadanie o trudach wędrówki patriarchów oraz długim okresie niewoli i ucisku w Egipcie.