Zabory Polski alt=Budynek stojący przy szosie|mały|Budynek organistówki w Bukowcu|249x249px W XIX w. wieś miała 87 domów i 700 mieszkańców, a tutejszy majątek razem z folwarkami Julianka i Huta Szklana obejmował 13529 mórg ziemi. Po Opalińskich właścicielami Bukowca byli Beymowie. Istnieją wzmianki, że w XIX w. majątek przeszedł na własność niemieckiej rodziny Heyderów.
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Bukowiec należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, nowotomyski oraz lwówecki). Bukowiec należał do okręgu lutomyślkiego i stanowił siedzibę majątku o tej samej nazwie, którego właścicielem był wówczas Szolc i Łubieński (posiadali oni także rozległy majątek Grodzisk). Jednak w aktach parafialnych jako patron parafii wymieniany jest dalej dziedzic Beyme.W skład majątku Bukowiec wchodziło łącznie 7 wsi oraz Kozia karczma. Według spisu urzędowego z 1837 roku Bukowiec liczył 406 mieszkańców i 63 dymy (domostwa).
Okres II RP W latach 1926–1939 właścicielem majątku był Adam Szczerbiński, po wojnie majątek został rozparcelowanyPaweł Anders: Nowy Tomyśl, Wydawnictwo WBP, Poznań 1998, , s.