W 1510 we wsi Chojno było trzech panów: Jan Chojeński, który posiadał 14 łanów osiadłych oraz sołectwo, Jakub Chojeński mający 4 łany osiadłe oraz połowę łana opuszczonego oraz niejaki Błożejewski, który był właścicielem 3 łanów osiadłych oraz 8 łanów opuszczonych. W 1530 odnotowano pobór podatków we wsi od 7 łanów. W 1535 odnotowano 1,5 łana opuszczonego. W 1547 Jan Błożejewski z Chojna był w sporze z wojskim poznańskim Wojciechem Chojeńskim o Golejewko. W 1566 odnotowano we wsi pobór z 10,5 łana. W 1581 pobrano podatki z części Krzysztofa Chojeńskiego od 5 półłanków, jednego łana opuszczonego oraz od zagrodnika. Z części Jerzego Chojeńskiego natomiast pobrano podatek od 5 półłanków, dwóch zagrodników, młyna walnego o dwóch kołach wodnych. Natomiast z części Michała Chojeńskiego pobrano podatek z 5 półłanków.
Wieś szlachecka Choyno położona była w 1581 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 63..