Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) wzmiankowane były dwie miejscowości: Stare Chojno i Nowe Chojno. Obie leżały w okręgu sarnowskim w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Stare Chojno stanowiło odrębny majątek, którego właścicielami byli wówczas (1846) Pomorscy. Natomiast majątek Nowe Chojno należał do Marcelego Czarneckiego i chłopów. Według spisu urzędowego z 1837 roku Stare Chojno liczyło 162 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 20 dymów (domostw). Z kolei Nowe Chojno liczyło 238 mieszkańców w 23 domach.
Do 1954 roku istniała gmina Chojno. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa leszczyńskiego. Publikacja z 2009 roku podaje, że Chojno jest jedną z miejscowości występowania grupy Hazaków.
We wsi urodził się pisarz Tadeusz Becela.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ().
Bibliografia
Linki zewnętrzne Chojno w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Chojno (powiat rawicki) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)