Pod koniec XVIII w. wieś liczyła 66 mieszkańców, w tym 11 zagrodników, czyli rolników średnio zamożnych. We wsi znajdowała się szkoła i młyn wodny. W latach 40. XIX w., gdy liczba mieszkańców sięgnęła 110 osób, liczba zagrodników spadła do 10, a we wsi były już browar, gorzelnia i gospoda.
Na początku XVIII w. we wsi istniała już szkoła. Pierwszymi nauczycielami byli: Krzysztof Lidner (1714 r.), Chrystian Gotfried Langner (lata 1778–1793), Gottlieb Feuerstein (do 1798 r.), Gottlieb Wunsch (do 1811 r.), Ernst Schilf (do 1820 r.). Przez prawie 40 lat (lata 1833–1870) nauczycielem był Johann Dawid Winkler. Pod jego kierownictwem w roku 1840 powstał we wsi budynek szkolny z pruskiego muru, kryty dachówką, z dwoma izbami klasowymi. W roku 1848 w szkole uczyło się 120 uczniów. Uczęszczali do niej chłopcy z Dobroszowa, Łosic i Michałowic.
W połowie XIX w. we wsi było 14 gospodarstw. Oprócz młyna wodnego, gospody, browaru i gorzelni, we wsi znajdowały się jeszcze cegielnia, dwie tłocznie oleju oraz 4 warsztaty rzemieślnicze. Nowy budynek młyna wzniesiono około roku 1910. W czasie I wojny światowej, gdy do wsi doprowadzono elektryczność, młyn został przekształcony na wodno-elektryczny.