Po zakończeniu reformy uwłaszczeniowej w Prusach w połowie XIX w., chłopi stracili ⅓ ziemi. Gmina wiejska dysponowała tylko 10 ha, podczas gdy majątek dworski obejmował obszar 100 ha.
Od połowy XIX w. liczba mieszkańców Dąbrowicy systematycznie spadała. W roku 1926 we wsi mieszkało 51 osób, a w folwarku 37 osób.
We wsi mieszkali w większości ewangelicy; w roku 1837 na 113 mieszkańców było 9 katolików, ale liczba ta rosła i pod koniec XIX w. katolicy stanowili ⅓ ludności. Zarówno ewangelicy, jak i katolicy, uczęszczali do kościoła w Łozinie.
Ostatnim niemieckim wójtem wsi Dąbrowica był Bruno Forster, a ostatnim niemieckim nauczycielem – Max Kupfermann.
Demografia Okres Liczba mieszkańców Koniec XVIII w. 66 1837 113 Lata 40. XIX w. 110 Połowa XIX w. 89 1878 98 1898 65 1926 51 1939 56 2011 41 Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 41 mieszkańców. Jest najmniejszą miejscowością gminy Długołęka.
Zobacz też Dąbrowica Dąbrowica Duża – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Tuczna Dąbrowica Mała – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Piszczac
Przypisy
Kategoria:Długołęka (gmina)