W 1462 Bartłomiej zapisał żonie Annie po 100 grzywien półgroszy posagu oraz wiana na połowie wsi oraz na całym sołectwie w Kobylnikach, wyłączając od tego zapisu wielki folwark położony pod Krzonem. W 1463 za 200 grzywien kupił on także od swojej siostry Jadwigi jej prawa bliższości do majątku we wsi Kobylniki jakie odziedziczył po ojcu i matce we wsi.
W 1483 Piotr Pielgrzym Kobylnicki sprzedał klasztorowi w Obrze 12 grzywien czynszu rocznego na dziedzinie Kobylniki za 150 grzywien półgroszy z zastrzeżeniem prawa wykupu, a w imieniu kmieci kobylnickich przyjęli ten czynsz Jan sołtys oraz Andrzej Lichy kmieć, zaś Piotr zobowiązał się zeznać tę sprzedaż przed starostą generalnym Wielkopolski. W 1491 Piotr Kobylnicki zapisał swojej żonie Małgorzacie po 70 grzywien posagu oraz wiana na połowie wsi. W 1517 zeznał on, że podkomorzy kaliski i starosta radziejowski Jan Leszczyński zaspokoił jego roszczenia z tytułu uprowadzenia do swojej wsi Lasocice ze wsi Kobylniki kmiecia Stefana z 8 końmi, 8 krowami, 60 owcami oraz rzeczami domowymi wartości 20 grzywien. W 1518 Kobylniki uwolnione zostały od czynszu rocznego w wysokości 8 grzywien od sumy głównej 100 grzywien na rzecz opactwa cystersów w Obrze.