W latach 1434-1450 właścicielem wsi był Dobrogost Ostroróg z Szamotuł, podkomorzy, a potem kasztelan poznański, syn wojewody poznańskiego Sędziwoja Ostroroga Świdwy. W 1434 Dobrogost kupił Komorowo od Zachariasza Piaskowskiego z Komorowa za 1000 grzywien. W 1445 sprzedał on swym wnukom, dzieciom Jana, Janowi Starszemu i Janowi Młodszemu zwanym Świdwa oraz ich siostrom przyrodnim, córkom Zofii Świdwie, Elżbiecie i Beacie, miasto Kaźmierz wraz z przynależącymi wsiami, a w tym m.in. Komorowo, w zamian za ich dobra macierzyste oraz za 2000 grzywien, z zastrzeżeniem prawa wykupu. W 1450 Dobrogost sprzedał tymże miasto Kaźmierz wraz z wsiami, w tym m.in. z Komorowem oraz z gródkiem (łac. "fortalicium"), za 400 grzywien, z zastrzeżeniem prawa wykupu.
Zachowały się źródła kościelne odnotowujące wieś. W 1423 według zachowanej kopii z lat 1488-1492 dla prebendy zwanej „Gorzyszewice” w katedry poznańskiej figuruje dziesięcina snopowa z Komorowa, lecz kanonik Janusz Szołowski, ze wsi Wszołów w powiecie kaliskim "nie znał jej wartości, ani też nigdy jej nie pobierał, ponieważ role komorowskie, niegdyś uprawiane przez kmieci, obecnie uprawiała szlachta" - dziedzice Komorowa.