W 1510 dla plebana w Kaźmierzu pobierano ze wsi dziesięcinę w postaci wiardunku po 6 groszy z łana kmiecego oraz meszne.
W 1469 dziedzicem wsi był Jan Świdwa Starszy z Szamotuł syn Jana, oraz wnuk Dobrogosta. Został on pozwany ze swej części miasta Szamotuły oraz połówek dziedzin, m.in. Komorowa, przez Jana Sierakowskiego syna zmarłego Wincentego Sierakowskiego o 100 grzywien półgroszy, które zapisał Wincentemu.
W 1502 właścicielem we wsi był Wincenty Świdwa z Szamotuł syn Jana Starszego, który na swej połowie miasta Szamotuły, połowie wsi Brodziszewo, na mieście Kaźmierz oraz wsiach "Pietrsko" (obecnie Piersko", Komorowo i Gorszewice, sprzedał kolegium wikariuszy katedry poznańskiej 12 grzywien, trzy wiardunki oraz 4 grosze czynszu rocznego za 161 grzywien, z zastrzeżeniem prawa wykupu. W 1512 połowa miasta Szamotuły, młyn w mieście Kaźmierz, połowy przynależnych wsi, a w tym m.in. połowa Komorowa uwolnione zostały od czynszu 16 grzywien na rzecz wikariuszy katedry poznańskiej. W 1526 wspomniane dobra uwolniono całkowicie od tego czynszu.