W 1469 odnotowana została w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego, a w 1508 należała do parafii Pniewy.
Pierwszy zapis z 1260 wspomina Piotra z Konina, który nadał cystersom z Paradyża las z dwoma jeziorami zwanymi Linia. Las ten przylegał do Miłostowa, dziedziny klasztornej w Paradyżu (obecnie Gościkowo).
W latach 1387-1403 właścicielem we wsi był Mroczek z Konina, Iwna i Zajączkowa, od którego przyjął odmiejscowe nazwisko Zajączewski. W 1387 toczył spór sądowy z Muszkiem, Żydem z Poznania. W 1394 woźny sądowy pozwał przed sąd wszystkich, którzy mieli prawa własnościowe do Konina. Mroczek nie chciał toczyć sporu o Konin ze swoimi braćmi Jaryszem i Przybysławem bez udziału innych bliskich lecz ci się nie stawili na rozprawę. W 1397 Mroczek Zajączewski miał postawić świadków w sporze z Agnieszką z Szamotuł o dziedziny Linie i Konino. W latach 1399-1400 przegrał on spór o trzy grzywny z Marcinem kmieciem z Gorszewic i zapłacił z tego tytułu kary, a Marcin wraz z woźnym sądu ziemskiego zajął mu klacz u Mroczka. W latach 1399-1400 Mroczek Zajączewski toczył proces o konia i 7 grzywien z Adamem, który był sołtysem w Koninie, a wówczas był mieszczaninem w Szamotułach. Przy okazji procesu odnotowano, że zabudowania sołtysa w Koninie spłonęły.