Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W 1499 wieś zalegała z podatkami. W 1508 odnotowano wiardunki wojenne ze wsi szlacheckiej Konino pod Lwówkiem. We wsi było 12 łanów osiadłych, jeden łan opuszczony oraz karczma. W 1563 były dwa działy we wsi Konino. Pierwszego płatnika poboru nie podano ale odnotowano, że zapłacił od 14 łanów oraz od dwóch karczm. Drugim właścicielem był Sędziński, który zapłacił pobór podatkowy od 5 łanów oraz od karczmy. W 1577 odnotowano we wsi trzy działy. Pierwszy posiadał Marcin Ostroróg Lwowski, drugi Konińscy, a trzeci Sędziński. W 1580 Jan Koniński zapłacił pobór od 15 łanów, 5 zagrodników, 5 komorników oraz od dwóch półłanków należących do karczmy.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Konin należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Konin należał do okręgu lwowkowskiego i stanowił część majątku Lwówek Zamek (niem. Neustadt), którego właścicielem był wówczas (1837) Antoni Łącki. W skład rozległego majątku Lwówek Zamek wchodziło łącznie 36 wsi.